Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

عفونت ادراری

عفونت ادراری چیست؟

فهرست

امروز قراره در مورد عفونت ادراری که خطر ابتلا به آن در زنان و مردان شایع است صحبت کنیم. عفونت در اوایل نشانه و علائم خاصی را از خود بروز نمی‌دهد اما به مرور مشکلاتی را برایتان ایجاد می‌کند. در این مقاله راه‌های تشخیص، درمان و… را برایتان شرح می‌دهیم پس امروز تا انتها همراه ایمپو باشید.

همچنین پیشنهاد می‌کنیم مقاله سکس بعد از گذاشتن ای یو دی رو هم بخونید.

 

عفونت ادراری چیست؟

عفونت دستگاه ادراری (UTI) یک عفونت در قسمت‌هایی از سیستم ادراری شما است. کلیه‌ها ، مثانه و مجرای ادرار عضوی از این سیستم هستند. بیشتر عفونت‌ها، دستگاه ادراری تحتانی، مثانه و مجرای ادرار را درگیر می‌کنند. زنان بیشتر از مردان در معرض خطر ابتلا به عفونت ادراری هستند. عفونت مثانه می‌تواند دردناک و آزاردهنده باشد. اگر عفونت ادراری به کلیه‌ها سرایت کند عواقب جدی ممکن است رخ دهد. پزشکان معمولاً عفونت های دستگاه ادراری را با آنتی بیوتیک درمان می‌کنند. اما در وهله اول می‌توانید اقداماتی را برای کاهش شانس ابتلا به UTI انجام دهید.

 

علائم عفونت ادراری

عفونت‌های دستگاه ادراری همیشه علائم و نشانه‌هایی ایجاد نمی‌کنند، اما زمانی که ایجاد می‌کنند ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • میل شدید و مداوم برای ادرار کردن
  • احساس سوزش هنگام ادرار کردن
  • دفع مکرر و مقدار کمی ادرار
  • ادرار کدر به نظر می‌رسد
  •  وجود خون در ادرار
  • ادرار با بوی قوی
  • درد لگن

UTIممکن است نادیده گرفته شود یا با سایر بیماری ها در بزرگسالان مسن تر اشتباه گرفته شود.

 

انواع عفونت ادراری

هر نوع عفونت ادراری بسته به اینکه کدام قسمت از دستگاه ادراری شما عفونی شده است، ممکن است منجر به علائم و نشانه های خاص تری شود.

 

 
بخشی از دستگاه ادراری تحت تأثیر قرار گرفته است علائم و نشانه ها
     کلیه ها (پیلونفریت حاد)
  • کمر درد یا درد پهلو ( پهلو ).
  • تب شدید
  • لرزش و لرز
  • حالت تهوع
  • استفراغ
          مثانه (سیستیت)
  • فشار لگن
  • ناراحتی زیر شکم
  • تکرر ادرار دردناک
  • خون در ادرار
       مجرای ادرار (اورتریت)
  • سوزش با ادرار
  • تخلیه

 

 

 

 

  • عفونت مثانه (سیستیت): این نوع عفونت ادراری معمولاً توسط نوعی باکتری که معمولاً در دستگاه گوارش یافت می‌شود، ایجاد می‌شود. با این حال، گاهی اوقات باکتری های دیگر مسئول هستند. آمیزش جنسی ممکن است منجر به عفونت مثانه شود، اما برای ایجاد آن لازم نیست از نظر جنسی فعال باشید. همه زنان به دلیل آناتومی خود در معرض خطر سیستیت هستند به ویژه فاصله کوتاه از مجرای ادرار تا مقعد و دهانه مجرای ادرار تا مثانه.
  • عفونت مجرای ادرار (اورتریت): این نوع عفونت ادراری زمانی رخ می‌دهد که باکتری دستگاه گوارش از مقعد به مجرای ادرار گسترش یابد و همچنین از آنجایی که مجرای ادرار زنانه به واژن نزدیک است، عفونت‌های مقاربتی مانند تبخال، سوزاک، کلامیدیا و مایکوپلاسما می‌توانند باعث عفونت شوند.

 

عفونت‌های دستگاه ادراری معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که باکتری‌ها از طریق مجرای ادرار وارد دستگاه ادراری شده و شروع به تکثیر در مثانه می‌کنند. اگرچه سیستم ادراری به گونه‌ای طراحی شده است که از چنین مهاجمان میکروسکوپی دوری کند، این دفاع ها گاهی اوقات شکست می‌خورند. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، باکتری ممکن است نفوذ کند و به یک عفونت کامل در دستگاه ادراری تبدیل شود. شایع ترین عفونت‌های ادراری عمدتاً در زنان رخ می‌دهد و مثانه و مجرای ادرار را درگیر می‌کند.

 

چه عواملی که خطر مبتلا به عفونت را بیشتر می‌کند؟

عفونت های دستگاه ادراری در زنان شایع است و بسیاری از زنان در طول زندگی خود بیش از یک عفونت را تجربه می‌کنند. عوامل خطر برای عفونت ادراری عبارتند از:

  • آناتومی زن: یک زن مجرای ادراری کوتاه تری نسبت به یک مرد دارد که فاصله‌ای را که باکتری‌ها باید طی کنند تا به مثانه برسند را کوتاه می‌کند.
  • فعالیت جنسی: زنانی که فعالیت جنسی کمتری دارند نسبت به زنانی که از نظر جنسی فعال نیستند بیشتر به عفونت ادراری مبتلا می‌شوند و داشتن یک شریک جنسی جدید نیز خطر ابتلا شما را افزایش می‌دهد.
  • انواع خاصی از پیشگیری از بارداری: زنانی که از دیافراگم برای پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنند و همچنین زنانی که از عوامل اسپرم‌کش استفاده می‌کنند، ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند.
  • یائسگی: پس از یائسگی، کاهش استروژن در گردش باعث تغییراتی در دستگاه ادراری می‌شود که شما را در برابر عفونت آسیب پذیرتر می‌کند.

عفونت ادراری

 

سایر عوامل خطر UTI عبارتند از:

  • ناهنجاری های دستگاه ادراری: نوزادانی که با ناهنجاری‌های مجاری ادراری متولد می‌شوند و اجازه نمی‌دهند ادرار به طور طبیعی از بدن خارج شود یا باعث برگشت ادرار در مجرای ادرار می‌شود در معرض خطر ابتلا به عفونت‌های ادراری هستند.
  • انسداد در دستگاه ادراری: سنگ کلیه یا بزرگ شدن پروستات می‌تواند باعث شود ادرار در مثانه گیر کند و خطر مبتلا به عفونت را افزایش دهد.
  • یک سیستم ایمنی سرکوب شده: دیابت و سایر بیماری‌هایی که سیستم ایمنی را مختل می‌کنند دفاع بدن در برابر میکروب‌ها را کاهش و خطر عفونت ادراری را افزایش می‌دهد.
  • استفاده از سوند: افرادی که نمی‌توانند به تنهایی ادرار کنند و از لوله (سوند) برای ادرار کردن استفاده می‌کنند در معرض خطر ابتلا به UTI هستند. این ممکن است شامل افرادی باشد که در بیمارستان بستری هستند، افرادی که مشکلات عصبی دارند که کنترل توانایی آنها در دفع ادرار را دشوار میکند و افرادی که فلج هستند.
  • معاینه مثانه: جراحی ادرار یا معاینه دستگاه ادراری شما که شامل ابزار پزشکی می‌شود، هر دو می‌توانند خطر ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهند.

 

تشخیص عفونت اداری به چه صورت است؟

آزمایش‌ها و روش‌های مورد استفاده برای تشخیص عفونت‌های دستگاه ادراری عبارتند از:

  • آنالیز نمونه ادرار: پزشک شما ممکن است از شما نمونه ادرار برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی بخواهد تا گلبول های سفید، گلبول های قرمز یا باکتری ها را جستجو کند. برای جلوگیری از آلودگی احتمالی ممکن است به شما دستور داده شود ابتدا ناحیه تناسلی خود را با یک پد ضد عفونی پاک کنید.
  • ایجاد تصاویری از دستگاه ادراری شما: اگر دچار عفونت‌های مکرر می‌شوید که پزشک فکر می‌کند ممکن است ناشی از یک ناهنجاری در دستگاه ادراری شما باشد، ممکن است یک سونوگرافی، یک توموگرافی کامپیوتری (CT) اسکن یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) انجام دهید. پزشک شما همچنین ممکن است از رنگ کنتراست برای برجسته کردن ساختارهای دستگاه ادراری استفاده کند.
  • استفاده از یک اسکوپ برای دیدن داخل مثانه اگر عفونت ادراری مکرر دارید، پزشک ممکن است با استفاده از یک لوله بلند و نازک با عدسی سیستوسکوپی را انجام دهد تا داخل مجرای ادرار و مثانه شما را ببیند. سیستوسکوپ در مجرای ادرار شما وارد می‌شود و به مثانه شما منتقل می‌شود.

 

عوارض مبتلا به عفونت ادراری (UTI)

هنگامی که به موقع و به درستی درمان شود، عفونت های دستگاه ادراری تحتانی به ندرت منجر به عوارض می‌شود. اما اگر عفونت ادراری درمان نشود، می‌تواند عواقب جدی داشته باشد. عوارض UTI ممکن است شامل موارد زیر باشد:

    • عفونت های مکرر
    • آسیب دائمی به کلیه
    • افزایش خطر زایمان با وزن کم یا نوزاد نارس در زنان باردار.
    • تنگی مجرای ادرار در مردان

 

درمان عفونت ادراری

برای کاهش خطر ابتلا به عفونت‌های ادراری می‌توانید این اقدامات را انجام دهید:

  • مایعات به خصوص آب زیاد بنوشید: نوشیدن آب به رقیق شدن ادرار شما کمک می‌کند و اطمینان می‌دهد که دفعات ادرار بیشتری خواهید داشت به باکتری‌ها اجازه می‌دهد تا قبل از شروع عفونت از دستگاه ادراری شما خارج شوند.
  • آب زغال اخته بنوشید: اگرچه مطالعات قطعی نیست که آب زغال اخته از عفونت جلوگیری می‌کند اما احتمالاً مضر نیست.
  • از جلو به عقب پاک کنید: انجام این کار پس از ادرار و پس از اجابت مزاج به جلوگیری از گسترش باکتری های ناحیه مقعد به واژن و مجرای ادرار کمک می‌کند.
  • بلافاصله پس از مقاربت مثانه خود را خالی کنید: همچنین یک لیوان پر آب بنوشید تا به شستشوی باکتری ها کمک کنید.
  • از محصولات بالقوه تحریک کننده زنانه خودداری کنید: استفاده از اسپری های دئودورانت یا سایر محصولات زنانه مانند پودر در ناحیه تناسلی می‌تواند مجرای ادرار را تحریک کند.
  • روش کنترل بارداری خود را تغییر دهید: دیافراگم ها، یا کاندوم های بدون روغن یا اسپرم کش، همگی می‌توانند به رشد باکتری کمک کنند.

 

نتیجه گیری

همانطور که در ابتدای مقاله گفته شد عفونت ادراری می‌تواند کلیه و مثانه را درگیر کند. این بیماری در میان کودکان، میانسالان و بیماران دیابتی بسیار رایج است. این نوع عفونت با مصرف آنتی بیوتیک زیر نظر پزشک از بین می‌رود اما اگر به موقع درمان نشود می‌تواند خطرات جدی‌تری را به دنبال داشته باشد. زنانی که زیاد به این بیماری دچار می‌شوند باید مدتی تحت نظر پزشک باشند و دوره درمانیشان را کامل کنند تا بهبود حاصل شود. بخاطر داشته باشید عفونت در کودکان خطرناک‌تر است و باید سریعا درمان شود.

به این مطلب امتیاز دهید
برای تجربه یه پریود آروم و پیش بینی دقیق روز تخمک گذاری و دوره PMS، اپلیکیشن ایمپو رو نصب کن

این مطلب را به اشتراک بگذارید

فیسبوک
توییتر
لینکدین
تلگرام
پینترست
ایمیل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تازه ترین مقالات