معرفی ۱۸ پماد برای خارش واژن؛ همراه با عکس و نحوه مصرف

خارش واژن ممکن است به دلیل عفونت قارچی، حساسیت پوستی، التهاب یا بعضی بیماری‌های پوستی ایجاد شود. انتخاب بهترین پماد برای خارش واژن به علت خارش و محل بروز آن بستگی دارد. به طور مثال، کرم کلوتریمازول واژینال برای درمان عفونت قارچی اولین گزینه است؛ اما اگر پوست بیرونی ناحیه تناسلی به‌خاطر حساسیت یا التهاب تحریک شده است، پزشک اغلب پماد هیدروکورتیزون را برای چند روز تجویز می‌کند.

نکته مهم این است که انواع پماد برای خارش شدید داخل واژن با پماد برای خارش بیرون واژن متفاوت است؛ استفاده نادرست از پمادهای کورتونی یا آنتی بیوتیکی می‌تواند علائم خارش را پنهان کرده یا درمان صحیح را به تاخیر بیندازد. در نتیجه، تشخیص علت دقیق خارش براساس نوع ترشح، بو و محل خارش ضروری است. در این مقاله، انواع پماد برای خارش و التهاب بیرون واژن و داخل آن، کاربرد هر دارو و محل مصرف هر پماد خارش واژن را بررسی می‌کنیم. همچنین به معرفی پماد ضد خارش واژن زنان، پماد خارش واژن برای دختران مجرد و کودکان و عوارض و نکات استفاده از هر یک می‌پردازیم.

بهترین پماد برای خارش واژن چیست؟ (عکس پماد خارش واژن)

به طور کلی، نمی‌توان یک پماد را به عنوان بهترین گزینه برای همه انواع خارش واژن معرفی کرد؛ زیرا انتخاب بهترین پماد برای خارش واژن، به علت خارش و علائم عفونت واژن یا التهاب بستگی دارد. ترکیباتی که برای درمان قارچ استفاده می‌شوند، با داروهای مخصوص التهاب پوستی تفاوت دارند.

در میان گزینه‌های رایج، پماد کلوتریمازول برای درمان عفونت قارچی، مترونیدازول واژینال برای برخی عفونت‌های باکتریایی و هیدروکورتیزون برای کاهش بعضی التهاب‌های پوستی کاربرد دارد. تریامسینولون و فلوئوسینولون نیز ممکن است برای بیماری‌های التهابی خاص در ناحیه تناسلی تجویز شوند.

بنابراین بهتر است در هنگام بررسی عکس پماد خارش واژن، به نام کامل محصول و نوع فرآورده توجه کنید؛ بعضی محصولات برای پوست خارجی ناحیه تناسلی ساخته شده‌اند و برخی دیگر شکل واژینال دارند. اگر علاوه بر خارش از سوزش واژن نیز رنج می‌برید، در مقاله بهترین پماد برای سوزش واژن با داروهای مورد استفاده در این شرایط آشنا شوید.

برای آشنایی با روش‌های مراقبتی بیشتر مقاله درمان خارش واژن خانگی را نیز مطالعه بفرمایید. اگر درباره علت خارش واژن یا انتخاب داروی مناسب مطمئن نیستید، بهتر است پیش از مصرف خودسرانه پماد با پزشک مشورت کنید. جهت بررسی علائم و دریافت راهنمایی متناسب با شرایط خود، می‌توانید از خدمات مشاوره آنلاین پزشک زنان ایمپو کمک بگیرید.

در کلینیک ایمپو؛

با پزشک متخصص زنان به اندازه یک کلیک فاصله داری

دانلود کلینیک ایمپو

پماد برای خارش واژن از نوع ضد قارچ

قارچ کاندیدا به‌طور طبیعی در واژن و پوست اطراف آن وجود دارد. مصرف آنتی‌بیوتیک، دیابت، بارداری یا تغییرات هورمونی تعادل را در پوست به هم می‌زند و موجب رشد بیش از حد این قارچ و عفونت قارچی واژن می‌شود؛ که نتیجه آن، خارش، قرمزی پوست و ترشح غلیظ سفید رنگ است. جهت درک بیشتر و تشخیص بهتر تفاوت انواع ترشحات، مقاله انواع ترشحات واژن با عکس را ببینید.

پمادهای ضد قارچ، از رشد بیشتر قارچ جلوگیری کرده و با درمان عفونت، خارش را برطرف می‌کنند. پماد ضد خارش واژن زنان در این گروه، متناسب محل خارش، به‌صورت کرم موضعی یا کرم و قرص واژینال عرضه می‌شوند.

۱. پماد کلوتریمازول برای خارش بیرون واژن و داخل آن

پماد کلوتریمازول برای خارش ناشی از عفونت قارچی مناسب است که با دوزهای مشخص در بازار عرضه می‌شود. اگر عکس پماد خارش واژن کلوتریمازول را جستجو کنید، خواهید دید این دارو، به صورت کرم موضعی برای بیرون واژن و به شکل کرم یا قرص واژینال برای داخل واژن وجود دارد. نوع واژینال کلوتریمازول به عنوان یک پماد برای خارش شدید داخل واژن، به طور معمول همراه با اپلیکاتور عرضه شده و معمولا شب‌ها مصرف می‌شود.

مقدار و مدت مصرف به نوع فرآورده(موضعی یا واژینال) بستگی دارد.جهت آشنایی بیشتر با نحوه مصرف هر نوع پماد کلوتریمازول مقاله درج‌شده را مطالعه کنید.

۲. پماد میکونازول برای خارش بیرون و داخل واژن

میکونازول، به عنوان پماد ضد خارش واژن زنان برای درمان عفونت قارچی واژن است؛ که به شکل کرم موضعی، کرم واژینال و شیاف یا کپسول واژینال وجود دارد.

جهت درمان خارش ناحیه خارجی تناسلی، کرم میکونازول ۲ درصد مخصوص مصرف موضعی را می‌توان طبق بروشور محصول، معمولا روزی ۲ بار، به مقدار کم روی پوست درگیر بمالید.

جهت درمان عفونت داخل واژن، کرم واژینال میکونازول ۲ درصد معمولا هر شب به مدت ۷ روز استفاده می‌شود. کرم واژینال ۴ درصد نیز در برخی فرآورده‌ها وجود دارد که از آن هر شب به مدت ۳ روز مصرف می‌شود.

اگر خارش خارجی و عفونت داخل واژن هم‌زمان وجود داشته باشند، پزشک ممکن است نوع واژینال را همراه با کرم مخصوص مصرف خارجی تجویز کند.

۳. پماد نیستاتین برای خارش داخل و بیرون واژن

پماد نیستاتین موضعی با غلظت ۱۰۰٬۰۰۰ واحد در هر گرم برای درمان خارش ناحیه تناسلی خارجی استفاده می‌شود؛ جهت مصرف آن، لایه نازکی از پماد را معمولا روزی ۲ تا ۳ بار روی پوست درگیر خارش بمالید و درمان را تا بهبود عفونت، مطابق دستور فرآورده ادامه دهید.

اگر عفونت داخل واژن باشد، کرم واژینال نیستاتین با دوز ۱۰۰٬۰۰۰ واحد در هر ۴ گرم کرم، دوبار در روز و به مدت ۱۴ شب استفاده می‌شود.

۴. پماد تیوکونازول برای خارش داخل واژن

تیوکونازول، یکی دیگر از انواع پماد برای خارش واژن از نوع عفونت قارچی اما خفیف است؛ شکل واژینال آن به‌صورت پماد یا فرآورده روغنی مخصوص داخل واژن عرضه می‌شود. نوع و دوز رایج پماد واژینال تیوکونازول ۶.۵ درصد به‌صورت تک دوز مصرف می‌شود. این فرآورده را نباید بدون دستور پزشک یا بروشور محصول، مجدد مصرف کنید.

۵. پماد ترکونازول برای خارش داخل واژن

ترکونازول، یک داروی ضد قارچ و پماد برای خارش شدید داخل واژن است. این دارو، به شکل کرم مخصوص مصرف داخل واژن یا شیاف واژینال و فقط با نسخه پزشک عرضه می‌شود. جهت درمان خارش واژن، دوزهای رایج کرم واژینال ترکونازول ۰٫۴ درصد، هر شب به مدت ۷ روز و کرم واژینال ۰٫۸ درصد، هر شب به مدت ۳ روز مصرف می‌شود.

۶. پماد بوتوکونازول برای خارش داخل واژن

بوتوکونازول، نوع دیگری از پماد برای خارش شدید داخل واژن از نوع ضد قارچ است. این دارو به شکل کرم مخصوص مصرف داخل واژن عرضه می‌شود. کرم واژینال بوتوکونازول ۲ درصد معمولا به‌صورت تک دوز داخل واژن استفاده می‌شود؛ بااین‌حال، مقدار و روش مصرف باید مطابق بروشور همان فرآورده یا دستور پزشک انجام شود.

پماد برای خارش بیرون واژن ناشی از التهاب

همه خارش‌های قسمت خارجی ناحیه تناسلی، ناشی از عفونت نیستند؛ گاهی صابون‌ها و دستمال‌های معطر، مواد شوینده یا پدهای بهداشتی باعث تحریک پوست این ناحیه و بروز اگزما و بیماری‌های پوستی مزمن مثل لیکن اسکلروزوس می‌شوند. در این موارد، کورتون‌های موضعی، می‌توانند به کاهش التهاب و خارش کمک کنند. قدرت این داروها متفاوت است و انتخاب نوع مناسب پماد برای خارش واژن به علت و شدت علائم بستگی دارد. این گروه، فقط پماد برای خارش و التهاب بیرون واژن هستند و بر عفونت قارچی یا باکتریایی اثر ندارند.

۷. پماد هیدروکورتیزون برای خارش بیرون واژن

هیدروکورتیزون، یکی از رایج‌ترین انواع پماد برای خارش و التهاب بیرون واژن از نوع غیر عفونی است؛ که قرمزی و خارش پوست را آرام می‌کند. اگر عکس پماد خارش واژن هیدروکورتیزون را جست‌وجو کنید، چند برند با غلظت‌های متفاوت می‌بینید؛ اما رایج‌ترین دوز برای مصرف موضعی کرم هیدروکورتیزون ۱% است که می‌توان آن‌را ۲ تا ۳ بار در روز و به مدت ۳ تا ۷ روز استفاده کرد. چنانچه پس از گذشت ۷ روز، علائم برطرف نشدند، نیاز است مجددا با پزشک متخصص مشورت کنید.

۸. پماد تریامسینولون ان‌ان برای خارش بیرون واژن

پماد تریامسینولون ان‌ان(NN) ترکیبی از تریامسینولون، یک کورتون موضعی، نیستاتین، یک داروی ضد قارچ، نئومایسین و یک آنتی‌بیوتیک است؛ به همین دلیل به عنوان پماد برای خارش و التهاب بیرون واژن فقط با تجویز پزشک استفاده می‌شود. استفاده طولانی‌مدت از این پماد خارج از میزان تجویزشده، موجب بروز عوارض مختلف مانند نازک‌شدن پوست، قرمزی و تشدید عفونت‌های قارچی یا باکتریایی می‌شود. پماد تریامسینولون ۰٫۱% به‌صورت یک لایه نازک، معمولا روزی ۲ بار برای مدت تعیین شده توسط پزشک مصرف می‌شود. هنگام خرید حتما به عکس پماد خارش واژن تریامسینولون توجه کنید و نام تجاری و ترکیب روی جعبه را با نسخه پزشک خود تطبیق دهید.

۹. پماد فلوئوسینولون برای خارش بیرون واژن

فلوئوسینولون، کورتون موضعی قوی‌تر از هیدروکورتیزون است. با وجود اینکه این دارو به عنوان پماد برای خارش بیرون واژن نیز کاربرد دارد؛ اما براساس اطلاعات دارویی MedlinePlus، مقدار و مدت مصرف فلوئوسینولون موضعی فقط توسط پزشک و با نسخه تعیین می‌گردد. کرم فلوئوسینولون در غلظت‌های ۰٫۰۱% و ۰٫۰۲۵% عرضه می‌شود. استفاده طولانی‌مدت یا خودسرانه از این پماد می‌تواند نازک‌شدن پوست و افزایش حساسیت آن‌را به همراه بیاورد.

۱۰. پماد بتامتازون برای خارش بیرون واژن

بتامتازون، یک پماد برای خارش و التهاب بیرون واژن ناشی از برخی بیماری‌های پوستی است. در زمان جستجوی نام این پماد و مشاهده عکس پماد خارش واژن، خواهید دید این دارو در غلظت‌ها و شکل‌های مختلف عرضه می‌شود؛ اما مقدار و مدت مصرف آن‌را پزشک متناسب با نوع فرآورده و شدت التهاب تجویز می‌کند. به طور معمول، بتامتازون در غلظت‌های ۰٫۰۲۵% و %۰٫۱ و فقط با نسخه پزشک عرضه می‌شود. پزشک ممکن است مقدار مصرف را به‌صورت یک لایه نازک، روزی یک‌بار و به مدت ۷ تا ۱۰ روز تجویز کند.

۱۱. پماد کلوبتازول برای خارش بیرون واژن

کلوبتازول، نوع دیگری از پماد برای خارش بیرون واژن است که از آن به عنوان یک کورتون موضعی بسیار قوی یاد می‌شود. این دارو برای درمان بیماری‌های پوستی مانند لیکن اسکلروزوس و کاهش خارش و التهاب ناشی از آن استفاده می‌شود. پزشک معمولا توصیه می‌کند پماد کلوبتازول ۰٫۰۵ % را در ماه اول روزی یک‌بار، در ماه دوم یک روز در میان و در ماه سوم هفته‌ای دو بار استفاده کنید. این برنامه درمانی باید با توجه به شرایط بیمار و نظر پزشک تنظیم شود. توجه کنید که استفاده خودسرانه از این پماد، موجب نازک‌شدن پوست و افزایش حساسیت پوست قسمت خارجی ناحیه تناسلی می‌شود.

پماد برای خارش واژن از نوع ضد باکتری

در عفونت باکتریایی واژن، تعادل باکتری‌های واژن تغییر کرده و تعداد باکتری‌های مفید کاهش می‌یابد. ترشحات رقیق خاکستری یا سفید و بوی شبیه ماهی از علائم شایع این عارضه هستند. پزشک ممکن است برای درمان این عفونت، آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند مترونیدازول یا کلیندامایسین را به شکل واژینال تجویز کند. بنابراین، انتخاب بهترین پماد برای خارش واژن به علت بروز علائم بستگی دارد و همه انواع خارش به آنتی‌بیوتیک نیاز ندارند.

۱۲. پماد مترونیدازول برای خارش داخل واژن

اگر عکس پماد خارش واژن مترونیدازول را جست‌وجو کنید، یک نوع ژل مخصوص مصرف داخل واژن را می‌بینید؛ که برای درمان عفونت باکتریایی کاربرد دارد و با کنترل باکتری‌های عامل عفونت، به بهبود علائم کمک می‌کند. ژل واژینال مترونیدازول ۰٫۷۵% معمولا با یک اپلیکاتور، روزی یک‌بار و به مدت ۵ روز استفاده می‌شود؛ این پماد خارش واژن، فقط با تجویز پزشک در دسترس است. اگر خارش با ترشح خاکستری یا بوی ماهی دارید برای آشنایی با راهکارهای کاهش بوی ناخوشایند واژن، مقاله از بین بردن بوی بد واژن سریع را مطالعه کنید.

۱۳. کرم کلیندامایسین برای خارش داخل واژن

کلیندامایسین، یک آنتی‌بیوتیک است که به شکل کرم واژینال برای درمان خارش ناشی از عفونت باکتریایی کاربرد دارد. اگر عکس پماد خارش واژن این کرم را جست‌وجو کنید، نوع ۲% همراه با اپلیکاتور آن‌را مشاهده می‌کنید که برای مصرف داخل واژن است. جهت درمان نیاز است هر شب پیش از خواب، یک اپلیکاتور پر از کرم واژینال کلیندامایسین را به مدت ۷ شب متوالی استفاده کنید. این دارو، صرفا با نسخه پزشک است.

طبق اطلاعات منتشرشده در وب‌سایت پزشکی Drugs، پایه روغنی کرم واژینال کلیندامایسین ممکن است کاندوم‌های لاتکسی و دیافراگم‌های واژینال را ضعیف کند؛ بنابراین، تا ۵ روز پس از مصرف کرم نباید به این محصولات به‌عنوان روش پیشگیری قابل‌اعتماد تکیه کرد.

۱۴. پماد موپیروسین برای خارش بیرون واژن

پماد موپیروسین ۲% یک آنتی‌بیوتیک موضعی است؛ اگر خارش قسمت خارجی ناحیه تناسلی به دلیل عفونت باکتریایی پوست، مانند التهاب عفونی فولیکول مو پس از اصلاح، ایجاد شده باشد، پزشک ممکن است این پماد را تجویز کند. به طور معمول از این پماد ۲ تا ۳ بار در روز و به مدت ۳ تا ۷ روز استفاده می‌شود. این پماد نیز فقط با نسخه پزشک ارائه می‌گردد.

اگر می‌خواهید بدانید در صورت ابتلا به عفونت واژن چه اقداماتی را می‌توان در خانه انجام داد و محدودیت روش‌های خانگی چیست، مقاله درمان عفونت واژن در خانه را مطالعه کنید.

پمادهای محافظ برای خارش بیرون واژن

اگر خارش قسمت خارجی ناحیه تناسلی به دلیل خشکی، اصطکاک یا تماس با مواد محرک ایجاد شده است، بعضی پمادهای محافظ و ترمیم‌کننده پوست می‌توانند به کاهش تحریک کمک کنند. این محصولات برای مراقبت از پوست هستند و جایگزین درمان عفونت قارچی یا باکتریایی نمی‌شوند.

۱۵. پماد AD برای خارش واژن

پماد AD نرم‌کننده‌ای با ویتامین‌های A و D است و فقط روی پوست خشک بیرون واژن، مثل پوست تحریک‌شده بر اثر سایش، به نرم‌ماندن پوست کمک می‌کند.

۱۶. پماد دکسپانتنول برای خارش بیرون واژن

پماد دکسپانتنول ۵% پیش‌ساز ویتامین B۵، است که پس از جذب در پوست به اسید پانتوتنیک تبدیل می‌شود؛ به همین دلیل از آن برای کمک به حفظ رطوبت و ترمیم پوست تحریک‌شده استفاده می‌کنند. اگر خارش قسمت خارجی ناحیه تناسلی ناشی از خشکی یا تحریک سطحی باشد، مقدار کمی از این پماد برای خارش بیرون واژن موثر است.

۱۷. پماد زینک اکساید برای خارش بیرون واژن

پماد زینک اکساید با ایجاد یک لایه محافظ روی پوست، می‌تواند مانند یک پماد برای خارش بیرون واژن عمل کرده و به کاهش تماس پوست با رطوبت و عوامل تحریک‌کننده کمک می‌کند. این پماد خاصیت درمانی ندارد. آن‌را فقط روی پوست خارجی استفاده کرده و از ورود پماد به داخل واژن خودداری کنید.

۱۸. وازلین برای خارش بیرون واژن

وازلین ساده و بدون عطر می‌تواند به حفظ رطوبت پوست و محافظت از آن در برابر اصطکاک کمک کند. اگر خارش واژن ناشی از خشکی یا تماس با مواد محرک است، استفاده از لایه‌ای نازک روی پوست خارجی می‌تواند تاحدودی مانند یک پماد ضد خارش واژن زنان عمل کند؛ اما وازلین عفونت را به طور ریشه‌ای درمان نمی‌کند و فرآورده‌های چرب نیز می‌توانند به کاندوم‌های لاتکس آسیب بزنند.

پماد برای خارش واژن کودکان

خارش ناحیه تناسلی در کودکان می‌تواند به دلیل تحریک ناشی از صابون، رطوبت، آلودگی، عفونت‌های پوستی یا علل دیگری ایجاد شود. در دختران پیش از بلوغ، بافت ناحیه تناسلی نسبت به محرک‌ها حساس‌تر است؛ بنابراین نباید از داروهای بزرگسالان برای آن‌ها استفاده کرد.

• اگر خارش ناحیه تناسلی ناشی از شوینده‌ها، رطوبت یا مواد محرک باشد، بهتر است ابتدا عامل محرک را حذف کنید و ناحیه را به‌آرامی با آب بشویید. از صابون‌های معطر و شست‌وشو داخل واژن خودداری کنید؛ زیرا ممکن است تحریک و خارش را تشدید کنند.

• در صورتی که خارش به دلیل التهاب پوستی ایجاد شده است، پزشک علت آن را بررسی کرده و بر اساس سن و شرایط فرد، درمان مناسب را انتخاب می‌کند. استفاده از پماد محافظ مانند زینک اکساید نیز باید با تجویز پزشک انجام شود.

• اگر احتمال عفونت وجود دارد، پزشک پس از بررسی علائم، داروی ضد قارچ مناسب کودک را تجویز می‌کند؛ زیرا مصرف خودسرانه داروهای ضد قارچ ممکن است درمان مناسب را به تاخیر بیندازد.

• همچنین، خارش شبانه یا خارش مکرر و طولانی‌مدت نیاز به بررسی دقیق‌تر دارد. عواملی مانند عفونت انگلی یا بیماری‌های پوستی ممکن است در بروز این علائم نقش داشته باشند؛ بنابراین، درمان مناسب باید پس از مشخص‌شدن علت انتخاب شود.

پماد برای خارش واژن دختر مجرد

جهت انتخاب بهترین پماد برای خارش واژن در دختران مجرد، نمی‌توان یک داروی مشخص را برای همه توصیه کرد؛ زیرا انتخاب دارو به علت ایجاد خارش بستگی دارد. دختران مجرد نیز حتی بدون رابطه جنسی ممکن است به دلیل عفونت قارچی، حساسیت به محصولات بهداشتی و تحریک پوست دچار خارش واژن شوند. اگر خارش فقط در بیرون واژن است، انواع پماد برای خارش بیرون واژن مانند کلوتریمازول یا میکونازول معمولا کفایت می‌کند. در این حالت معمولا به داروی واژینال نیازی نیست. در خارش ناشی از حساسیت یا التهاب، پزشک ممکن است پماد هیدروکورتیزون را برای چند روز تجویز کند.

نوع دارو و شکل مصرف آن(موضعی یا واژینال) با نظر پزشک و متناسب با شرایط هر فرد تعیین می‌شود. اگر درباره روش مصرف پمادهای واژینال نگرانی یا سوالی دارید، آن را با پزشک یا ماما مطرح کنید. در این شرایط پزشک می‌تواند کرم موضعی یا درمان خوراکی با نسخه را پیشنهاد دهد.

پماد برای خارش واژن در بارداری

خارش واژن در دوران بارداری ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شود. تغییرات هورمونی در این دوران احتمال عفونت قارچی را افزایش می‌دهد؛ این عفونت از شایع‌ترین علت‌های خارش واژن در بارداری است. بنابراین انتخاب پماد ضد خارش واژن زنان باردار باید با توجه به علت خارش و با نظر پزشک انجام شود. مصرف خودسرانه داروهای موضعی، به‌ویژه مواردی که برای داخل واژن طراحی شده‌اند، در این دوران توصیه نمی‌شود.

اگر خارش به پوست بیرونی ناحیه تناسلی محدود باشد، کلوتریمازول، یک پماد برای خارش بیرون واژن در این دوران است که پزشک آن‌را به صورت کرم موضعی یا قرص واژینال تجویز می‌کند. پماد برای خارش شدید داخل واژن به‌صورت قرص واژینال، پس از تشخیص علت با تجویز پزشک یا ماما مصرف می‌شود. در بارداری، قرص واژینال را بدون اپلیکاتور و با انگشت تمیز قرار می‌دهند.

همه داروها در بارداری ایمن نیستند؛ اگر می‌خواهید بدانید کدام داروها را نباید بدون نظر پزشک مصرف کنید، فهرست کامل را در لیست داروهای ممنوع در بارداری مطالعه کنید. چنانچه در دوران بارداری دچار خارش واژن شده‌اید و نمی‌دانید کدام دارو برای شما بی‌خطر است، برای بررسی علائم و دریافت راهنمایی متناسب با شرایط خود، از مشاوره آنلاین پزشک زنان ایمپو کمک بگیرید.

در کلینیک آنلاین ایمپو؛

با یک کلیک ویزیت شو

دانلود کلینیک ایمپو

بهترین پماد خارش واژن برای یائسگی چیست؟

در دوران یائسگی، خارش واژن همیشه نشانه عفونت نیست. با کاهش استروژن، بافت واژن رطوبت و انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهد و خشکی و خارش، به‌ویژه در قسمت خارجی ناحیه تناسلی، آزاردهنده می‌شود. در چنین شرایطی، پماد کرمی استروژن واژینال می‌تواند به بهبود خارش واژن کمک کند. این پماد ضد خارش واژن زنان در انواع مختلفی عرضه می‌شود و تعیین مقدار و مدت مصرف آن باید با نظر پزشک انجام شود. کرم استروژن واژینال معمولا با نسخه پزشک است.

نحوه مصرف کرم یا پماد برای خارش واژن

نحوه مصرف پماد برای خارش واژن به نوع دارو بستگی دارد. داروی موضعی روی قسمت خارجی ناحیه تناسلی مالیده می‌شود و داروی واژینال با اپلیکاتور در واژن قرار می‌گیرد؛ اما به طور کلی، مرجع اصلی روش مصرف این داروها، دستور برچسب بسته یا تجویز پزشک است.

روش مصرف کرم یا پماد خارش واژن به صورت موضعی به صورت زیر است:

۱. پیش از مصرف و پس از آن دست های خود را بشویید.

۲. ناحیه تناسلی را با آب ولرم بشویید و با حوله نرم خشک کنید.

۳. مقدار کمی کرم را روی نوک انگشت بگذارید.

۴. کرم را فقط روی پوست درگیر خارش و تحریک‌شده بیرون واژن، به‌صورت لایه نازک، بمالید تا کرم یا پماد جذب شود.

جهت مصرف کرم یا قرص خارش واژینال نیز مراحل زیر را انجام دهید:

۱. دست‌ها را بشویید و بسته‌بندی قرص یا کرم را کامل جدا کنید.

۲. قرص یا کرم را طبق دستور بسته در اپلیکاتور قرار دهید.

۳. به پشت دراز بکشید و زانوها را به سمت سینه خم کنید.

۴. اپلیکاتور را تا جایی که راحت است وارد واژن کنید و پیستون را به آرامی فشار دهید.

۵. اپلیکاتور را بیرون بیاورید و طبق برگه دارو آن را بشویید یا دور بیندازید.

نکات ضروری در مصرف پماد برای خارش واژن

اگر می‌خواهید مصرف پماد خارش واژن موثر واقع شود، لازم است نوع دارو و نحوه مصرف آن متناسب با علت خارش انتخاب شود. به طور کلی، رعایت نکات زیر به مصرف ایمن‌تر دارو کمک می‌کند:

• دوره درمان را کامل کنید، حتی اگر علائم زودتر برطرف شود؛ زیرا قطع زودهنگام دارو ممکن است عفونت را برگرداند.

• در صورت شروع قاعدگی، ادامه یا توقف داروی واژینال را بر اساس بروشور همان فرآورده یا دستور پزشک تعیین کنید؛ زیرا توصیه مصرف در این دوران برای همه داروها یکسان نیست.

• بعضی کرم ها و شیاف‌های واژینال ممکن است به لاتکس کاندوم آسیب بزنند؛ اگر از این روش‌ها برای پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنید، هشدارهای درج شده روی فرآورده را بخوانید.

• پوست خارجی ناحیه تناسلی با داخل واژن متفاوت است. تحت هیچ شرایطی، داروی موضعی را برای داخل واژن استفاده نکنید.

• پیش از مصرف، دستورالعمل را بخوانید؛ زیرا، مقدار دارو، دفعات استفاده و طول درمان در فرآورده‌های مختلف متفاوت است.

• داروها را خودسرانه ترکیب نکنید؛ استفاده همزمان از چند پماد ضد قارچ، کورتونی یا آنتی بیوتیکی لزوما اثر درمان را بیشتر نمی‌کند.

• اگر پس از مصرف، سوزش، تورم یا قرمزی بیشتر شد، مصرف را متوقف کرده و با پزشک مشورت کنید.

عوارض پماد برای خارش واژن

عوارض پس از مصرف پماد برای خارش واژن به نوع دارو، مدت مصرف، مقدار استفاده و حساسیت پوست بستگی دارد. بعضی از عوارض خفیف و موقتی هستند؛ اما مصرف نادرست برخی داروها، به‌ویژه کورتون‌ها و آنتی‌بیوتیک‌های موضعی، ممکن است باعث مشکلات جدی‌تری شود. این عوارض را می‌توان به سه دسته شایع، جدی و نادر تقسیم کرد:

عوارض شایع

• سوزش یا گزگز در محل مصرف

• قرمزی و تحریک پوست

• افزایش موقت خارش

• خشکی پوست در ناحیه تناسلی

عوارض جدی

• تشدید التهاب یا عفونت به دلیل مصرف داروی نامناسب

• نازک‌شدن پوست در اثر مصرف طولانی‌مدت یا نادرست پمادهای کورتونی

• بروز تاول، زخم یا واکنش حساسیتی شدید

عوارض نادر

• تورم شدید ناحیه تناسلی

• کهیر گسترده یا واکنش آلرژیک شدید(تورم لب‌ها، زبان و تنگی نفس)

• در صورت مصرف طولانی‌مدت یا استفاده از داروهای قوی ممکن است باعث جذب دارو در بدن و اختلال در عملکرد غدد فوق‌کلیوی شود.

این عوارض در همه پمادها یکسان نیستند. اگر خارش یا التهاب پس از مصرف دارو تشدید شد، مصرف را متوقف کرده و با پزشک مشورت کنید. در صورت بروز تنگی نفس یا تورم زبان و گلو نیز فورا به اورژانس مراجعه کنید.

سخن آخر

انتخاب بهترین پماد برای خارش واژن به علت خارش و محل بروز علائم بستگی دارد. داروهای ضد قارچ مانند کلوتریمازول و میکونازول برای درمان عفونت قارچی کاربرد دارند؛ درحالی‌که هیدروکورتیزون و برخی داروهای ضدالتهاب موضعی ممکن است برای مشکلات پوستی خاص تجویز شوند. پمادهای محافظ مانند زینک اکساید، وازلین و دکسپانتنول نیز در صورت خشکی یا تحریک پوست قسمت خارجی ناحیه تناسلی می‌توانند به مراقبت از پوست کمک کنند؛ اما جایگزین درمان عفونت نیستند.

سن، بارداری و علت اصلی خارش در انتخاب درمان مناسب اهمیت دارند؛ بنابراین، از مصرف خودسرانه پمادها، به‌ویژه داروهای ترکیبی و کورتون‌ها، خودداری کنید. اگر درباره علائم یا انتخاب داروی مناسب سوال دارید، می‌توانید از خدمات مشاوره آنلاین پزشک در کلینیک ایمپو کمک بگیرید. همچنین تجربه‌ها و پرسش‌های خود را در بخش نظرات با ما و دیگران به اشتراک بگذارید.

منابع

• Verywellhealth

• Medlineplus

• Medscape